برخى آورده‌اند : ناگاه حرملة بن كاهل تيرى به سوى وى پرتاب كرد و او را در دامن عمويش به شهادت رسانيد . » « 1 » حميد بن مسلم [ از سپاه عمرسعد ] گويد : شنيدم كه امام حسين عليه السلام مىگفت : خداوندا آنها را از باران رحمت خويش و بركت‌هاى زمين محروم فرما و به جان هم بينداز و ولايتداران را از آنها خشنود نگردان ! زيرا پس از دعوت از ما در وعدهء يارى ما بر ما تاختند و ما را كشتند . « 2 » زينب كبرى عليها السلام با ديدن اين صحنه شيون‌كنان فرمود : « كاش مرده بودم و اين روز را نمىديدم ، كاش آسمان بر سر زمين خراب و كوه‌ها پاره پاره مىشد ! » « 3 » در زيارت منسوب به ناحيهء مقدسه و نيز زيارت رجبيّه بر اين شهيد بزرگوار اين گونه درود فرستاده شده است : « السَّلامُ عَلى عَبْدِ اللَّهِ بنِ الحسن بن عَلِّىِ الزَّكىِّ لَعَنَ اللَّهُ قاتِلَهُ و راميهُ حَرمَلَةَ بنَ كاهل الأسَدِىَّ » « 4 » درود بر عبداللَّه بن حسن بن على ! خدا حرملة بن كاهل اسدى را كه به سوى وى تير انداخت و او را كشت لعنت كند ! عبداللَّه الاصغر بن عقيل عبداللَّه الاصغر فرزند عقيل ، مادرش ام‌ِّولد كه عِلّيه ناميده مىشد بود . عقيل او ( ام‌ولد ) را از شام خريد و صاحب سه فرزند ، مسلم ، عبداللَّه الاكبر و عبداللَّه الاصغر ، گرديد . « 5 » عبداللَّه در روز عاشورا پس از عبدالرحمن بن عقيل به ميدان رفت و پس از جنگى

--> مفيد ؛ ملهوف ، ص 139 - 140 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 178 ؛ ابصارالعين ، ص 73 - 74 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ فرسان الهيجاء ، ص 239 - 240 ؛ وسيلة الدارين ، ص 248 - 250 . ( 1 ) . تسمية من قتل ، ش 11 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 468 ، دارالمعارف ؛ ملهوف ، ص 139 - 140 ؛ فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 239 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 451 ؛ دارالمعارف ؛ ارشاد ، شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 110 - 111 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد ؛ فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 239 ؛ وسيلة الدارين ، ص 248 . ( 3 ) . فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 240 . ( 4 ) . الاقبال بالاعمال ، ج 3 ، ص 75 و 343 . ( 5 ) . نسب قريش ، ص 84 ، ر . ك . لباب الانساب ، ج 1 ، ص 376 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 199 .